Jaarlijks krijg in de eindejaarsperiode mails, smssen, kaartjes en brieven van koppels of van één van beide partners. Ik mag dan lezen hoe koppels, die gescheiden zijn met mijn tussenkomst als bemiddelaar, nu in ’t leven staan. Geen loftuitingen aan mijn adres of misplaatst hoera-geroep om  me een aura te geven; maar deze ontvangen kerstkaart wil ik jullie echt niet onthouden.

“De eerste jaren na scheiding was ik kwaad, ik voelde me gedumpt en derde keus. Alles deed zeer in mijn lijf. Maar gaandeweg ging het alsmaar beter. We begonnen elk aan een ‘nieuw’ leven en hebben nu elk een nieuwe partner. Net als vroeger toen we nog samen waren, overleggen we nu nog  steeds over datgene wat onze gezamenlijke kinderen aanbelangt, we maken geen ruzie. We spraken met elkaar af dat we niet zouden ‘reageren’ als ons iets niet aanstond maar dat we onszelf zouden verplichten om vragen te stellen. Jij Eric hebt ons dat als onze bemiddelaar op het hart gedrukt; eigenlijk heb je meer gedaan dan het ons gewoonweg aanbevelen. Je hebt het ons als ’t ware aangeleerd.”

“Zo zijn we dan gaandeweg ‘geëvolueerd’ en gegroeid naar hoe het vandaag is: drie jaar nà onze scheiding. Belangrijk was ook de scheidingsregelingsovereenkomst. Jij Eric hebt die heel goed begeleid. Wij wilden er vlug doorheen gaan maar jouw analyses en aanbevelingen maakten dat we er langer over deden. We zijn dan ook veel degelijker bezig geweest met ‘onze’ overeenkomst. Diepgaand is misschien wel een beter woord om aan te geven dat we echt werk hebben gemaakt van de regeling. Niet altijd makkelijk maar jij Eric was onze katalysator, die ons keer op keer de weg wees, verzoende en alternatieve mogelijkheden aanreikte. Hierdoor hebben we nu een regeling waar onze gemeenschappelijke  gescheiden vrienden en mijn gescheiden vriendinnen jaloers op zijn.”

“Ik zou het vroeger nooit geloofd hebben dat ik ooit nog een lief woord zou zeggen tegen mijn ex. Maar als ik zie hoe mijn ex met onze drie jongens omgaat, hoe hij met mij open staat voor overlegmomenten, hoe hij mee-denkt en mee-voelt en me respecteert als ex-partner en blijvend moeder; dan ben ik als gescheiden vrouw dankbaar.
Dankbaar om wat nu is zoals het is, fier ook op onze kinderen. Ik ben steeds indachtig gebleven Eric waarop jij ons meermaals op attent hebt gemaakt: “Maak niet slecht wat ooit goed is geweest. Koester wat het toen waard was en neem dat mee als een zaadje dat kan groeien tot een nieuw verbond tussen jullie twee”. Het leek toen ‘science fiction’ maar vandaag is het echt en realiteit. Duizendmaal dank voor wat je voor ons en de kinderen betekende en blijvend zult blijven betekenen."

Echtscheiding