De aanpak waarbij de EOT aanvankelijk vol gekleurde zones staat die gaandeweg wegvallen nadat ze werden besproken en geconcretiseerd, vond ik een zeer goede werkwijze.  In een materie waarin je zelf compleet leek bent, die bovendien zwaar emotioneel beladen is, geeft dit een bepaalde rust en structuur en zie je meteen waar naartoe er gewerkt wordt en wat het totaalbeeld is.

Vanaf het eerste kennismakingsgesprek vond ik dat men met kennis van zaken sprak, goede en concrete voorbeelden gaf. De bemiddelaar stelde zich voldoende onpartijdig op. Een pluspunt vond ik ook dat de gesprekken aan een ronde tafel plaatshadden, tafel die er letterlijk voor zorgde dat er geen scherpe hoeken in de discussies kwamen, dat we bij uiteenliggende standpunten niet helemaal tegenover mekaar, maar ROND dat verschil toch een consensus vonden.  

Globaal had ik het soms wel moeilijk bij het idee dat we bij jou samen zaten met als einddoel ‘een ontbinding van de relatie’ – eigenlijk dus iets destructiefs, wat dan gek genoeg en bijna contradictorisch wel op een constructieve manier gebeurde. Ik weet niet goed hoe ik dit moet uitleggen, maar dit is uiteraard geen kritiek op de bemiddeling, maar gewoon een wrang gevoel bij het proces van het scheiden zelf. Het was een beetje als euthanasie plegen op een relatie, dat wat mij betreft misschien nog wel levenskansen had, maar waarvan ik telkens voelde dat dat voor X niet meer het geval was, zij stond en staat al een paar stappen verder, zij had de relatie al begraven.

Tenslotte de globale score: ik geef een 9 – zeer goed.

Echtscheiding