Bemiddelen? Het is soms preken in de woestijn. Want onbekend is onbemind. Het is dan ook telkens fijn om vast te stellen dat ook rechtsstudenten kennis (willen) maken met ‘bemiddeling’. In dit geval ging het niet zozeer om het resultaat van de “bemiddelingswedstrijd” tussen studenten van Universiteit Hasselt en Leuven; maar om het feit dat toekomstige advocaten en magistraten concreet de kracht van bemiddeling aan den lijve ervaren.
Reden ook dat ik als ervaren bemiddelaar graag mijn kennis en ervaring deel met studenten rechtspraktijk, orthopedagogie en maatschappelijk werk aan diverse Hogescholen. Het is mijn manier om jonge mensen kennis te laten maken met het ‘samen tot oplossingen komen in een win-win-verhouding’ en om met theorie, praktijkvoorbeelden en rollenspellen, studenten bijbrengen dat een conflict (welk ook) niet altijd moet opgelost worden in de rechtbank.
Trouwens een vonnis van een rechtbank lost weinig op; er is een winnaar en een verliezer; de winnaar heeft altijd te weinig, de verliezer heeft altijd te weinig. Bovendien wordt een resultaat in de vorm van een vonnis bekomen, na een strijd. Strijd die brokken maakt en vaak een lange nasleep heeft. Om niet te spreken over de kostprijs en de gemiste kans om samen tot overeenstemming te komen. Zo gans anders dan een bevochten vonnis is een bemiddeling, waar er slechts winnaars zijn omdat samen gestreefd wordt naar een gezamenlijke oplossing. In een procedure voor de rechtbank zijn er geen echte winnaars maar wel twee verliezers, met een extra verzuurde relatie erboven,op...